Wymagania
egzaminacyjne
EGZAMIN
PRAKTYCZNY 1. Egzamin praktyczny
obejmuje: - manewrowanie jachtem pod
żaglami, - manewrowanie jachtem na
silniku, - umiejętność kierowania
załogą, - pracę w charakterze członka
załogi, - umiejętności z zakresu prac
bosmańskich. 2. Umiejętność manewrowania: - manewry pod żaglami na jachcie typu slup
o długości kadłuba > niż 5,5
m - przy sile wiatru (1-5)0B, - manewry
na silniku na jachcie typu slup o długości kadłuba
> niż 5,5 m - przy sile wiatru (1-5)0B,
- na akwenie manewrowym z dostępnym pomostem wyposażonym
w sprawne urządzenia cumownicze i dostępną boją
manewrową. 3. Manewry pod żaglami. 3.1.
Manewry podstawowe: - zwrot przez sztag,
- zwrot przez rufę, - odejście od nabrzeża,
- dojście do nabrzeża, - alarm „człowiek za
burtą”. 3.2. Manewry dodatkowe: - dojście do
boi, - odejście od boi, - stawanie
na kotwicy, - zejście z kotwicy,
- stawanie w dryf. 4. Manewry na jachcie na
silniku. 4.1. Manewry podstawowe:
- odejście od nabrzeża, - dojście do nabrzeża, 4.2. Manewry pomocnicze: - dojście do boi,
- odejście od boi, - holowanie jachtu. 5.
Zakres wymagań. 5.1. Egzamin z manewrowania
jachtem : a) manewrowanie jachtem pod żaglami - zdający
wykonuje na jachcie pod żaglami minimum wszystkie manewry podstawowe
wymienione w pkt. 3.1, . - o ilości , kolejności
i rodzaju manewrów decyduje KE , b) manewrowanie
jachtem na silniku - zdający wykonuje na jachcie minimum
wszystkie manewry podstawowe wymienione w punkcie 4.1, -
o ilości , kolejności i rodzaju manewrów decyduje
KE,. c) umiejętność kierowania załogą - zdający
wykazuje na jachcie pod żaglami umiejętność: kierowania
i planowania pracy załogi, wydawania komend i poleceń,
egzekwowania ich wykonywania we właściwym momencie przez załogę,
podejmowania decyzji związanych z manewrowaniem i eksploatacją
jachtu, d) praca w charakterze członka załogi -
zdający wykazuje na jachcie pod żaglami umiejętność: reagowania
na przechyły jachtu (balastowanie) bez polecenia prowadzącego,
prowadzenia foka w stosunku do kierunku wiatru i ustawienia
grota, prawidłowego wykonywania poleceń prowadzącego jacht,
prawidłowego odpowiadania na komendy, 5.2. Egzamin z prac
bosmańskich: - zdający wykazuje umiejętność wiązania 12
wymaganych węzłów oraz usuwania prostych usterek i awarii
kadłuba i takielunku,
6. Definicje
i interpretacje. 1. Osoba
zdająca egzamin z manewrowania jachtem pod żaglami i na
silniku powinna samodzielnie sterować jachtem. 2. Brak komend i poleceń wydawanych załodze przez zdającego
egzamin może być traktowane jako brak umiejętności z zakresu
kierowania pracą załogi. 3. Za właściwe
wykonanie komend i poleceń rozumie się także umiejętność samodzielnego wykonania wszystkich czynności, których
wymaga żegluga manewrowania danym jachtem. 4. Za prawidłowe wykonanie manewrów pod żaglami uważa się: a) zwrot przez sztag - jacht zmienił hals podczas
przechodzenia linii wiatru dziobem z zachowaniem zdolności
manewrowej w ciągłej, nie przerwanej cyrkulacji, z kursu
ostry bajdewind na kurs ostry bajdewind przeciwnego halsu. b)
zwrot przez rufę - jacht zmienił hals podczas przechodzenia
linii wiatru rufą w ciągłej, nie przerwanej cyrkulacji,
z kursu pełny baksztag na kurs pełny baksztag przeciwnego
halsu. c) odejście od nabrzeża - jacht odszedł od nabrzeża
przy pomocy żagli i odpłynął na zadanym halsie. d)
dojście do nabrzeża - jacht doszedł przy pomocy żagli we
wskazane przez KE miejsce i zacumował w określony przez
nią sposób. e) alarm „człowiek za burtą” -
ogłoszono alarm, wyznaczono obserwatora, podano środki ratunkowe po
nawietrznej „człowieka za burtą” , - podejście do
„człowieka za burtą” odbyło się na żaglach, na kursie
bajdewind, właściwą burtą z prędkością ok. 1 węzła (
ok. 0.5 m/s), w czasie nie dłuższym niż 3 minuty, -
wyznaczono odpowiednio wcześnie osoby do podjęcia „człowieka za
burtą” i w zależności od konstrukcji jachtu podjęto go
z wody na pokład, - udzielono „człowiekowi” niezbędnej
pomocy, - utrzymano zdolność manewrową jachtu przez cały czas
manewru. f) dojście do boi - jacht zatrzymał się w linii
wiatru, w odległości skutecznego zasięgu bosaka, a boja
znajduje się przed dziobem lub do wysokości want, - zacumowano
jacht przy zrzuconym lub zrolowanym foku. g) odejście od boi -
jacht po postawieniu żagli i oddaniu cumy dziobowej odszedł od
boi na zadany hals. h) stawanie na kotwicy - sklarowano
kotwicę i przygotowano dostateczną długość liny kotwicznej, - rzucono kotwicę przy nieznacznym posuwaniu się jachtu do
przodu w linii wiatru z jednoczesną cyrkulacją, lub po
rozpoczęciu biegu wstecznego, - zrzucono lub zrolowano foka,
w razie konieczności podczas dryfu jachtu w linii wiatru
luzowano linę kotwiczną. i) zejście z kotwicy - po
wyrwaniu kotwicy jacht odszedł na zadany hals, - dokonano klaru
kotwicy i liny kotwicznej. j) stawanie w dryf -
podczas kursu bajdewind bez luzowania wybranego foka nastąpiło
przejście dziobem linii wiatru, ustawiono jacht burtą do wiatru,
płetwę steru wyłożono na burtę nawietrzną i utrzymano
jacht w dryfie. 5. Za prawidłowe
wykonanie manewrów na silniku uważa się: a) odejście od
nabrzeża - jacht odszedł na zadany kurs. b) dojście do
nabrzeża - jacht zatrzymał się we wskazanym przez KE miejscu. c) dojście do boi - jacht zatrzymał się w linii
wiatru, w odległości skutecznego zasięgu bosaka, a boja
znajduje się przed dziobem. - zacumowano jacht i wyłączono
napęd. d) odejście od boi - jacht po uruchomieniu silnika
i oddaniu cumy odszedł od boi na zadany kurs. f) holowanie
pojedynczego jachtu - gdy na jachcie sklarowano i zamocowano
hol, prawidłowo go podano i przeprowadzono zespół
holowniczy we wskazane miejsce. 6. Obowiązuje znajomość 12 węzłów: prosty, ratowniczy (dwa
sposoby), knagowy, buchta, ósemkowy, refowy, szotowy, flagowy,
rożkowy, sztyk, wyblinka, cumowy żeglarski. 7. Stosuje się następujące kryteria ocen: 5 – bardzo dobry - zdający wykonuje manewry pod żaglami
lub na silniku w sposób bezpieczny i skuteczny,
powtarzalny i pewny, bez poprawek, potrafi kierować załogą
w sposób zdecydowany, 4 – dobry - zdający wykonuje manewry w sposób
bezpieczny i skuteczny bez poprawek, potrafi kierować
załogą, 3 – dostateczny
- zdający wykonuje manewry pod żaglami lub na silniku w sposób
bezpieczny i skuteczny z poprawkami, potrafi kierować
załogą w stopniu wystarczającym, 2 – niedostateczny (ocena nie zaliczająca egzamin)
- zdający nie potrafi wykonać w sposób bezpieczny
i skuteczny manewrów , nie potrafi kierować załogą , - ze względu na bezpieczeństwo załogi lub jachtu
odebrana została zdającemu komenda podczas egzaminu, 8.
Uwagi końcowe. 1. Przed egzaminem praktycznym KE
powinna zapoznać zdających z niniejszymi wytycznymi, a po
jego zakończeniu - omówić wyniki (szczególnie
w przypadku ocen niedostatecznych). 2. KE ma obowiązek
zapewnić bezpieczeństwo żeglugi w czasie trwania
egzaminu. 3. Na życzenie zdającego KE powinna umożliwić mu
zapoznanie się w czasie paru minut z własnościami
żeglugowymi jachtu. 4. Jeżeli KE uzna, że wykonywany manewr
zagraża bezpieczeństwu załogi lub jachtu, powinna odebrać
zdającemu komendę, co oznacza ocenę niedostateczną. 5. KE
decyduje o tym czy wykonany manewr był bezpieczny i skuteczny
oraz o ocenie egzaminu. 6. Droga przebyta przez jacht
i liczba zwrotów może być, co najwyżej dwukrotnie
większa od uznanej przez KE za niezbędne. 7. Osoba zdająca
egzamin może wykonywany manewr przerwać i powtórzyć go
od początku tylko raz. 8. Egzamin z alarmu „człowiek
za burtą” odbywa się na otwartym akwenie. 9. Ocena końcowa
egzaminu praktycznego jest średnią arytmetyczną z poszczególnych
jego członów. EGZAMIN TEORETYCZNY 1. Egzamin teoretyczny obejmuje sprawdzenie wiadomości z następujących
przedmiotów: - przepisy, -
budowa jachtu, - teoria żeglowania,
- locja śródlądowa, - meteorologia,
- ratownictwo. 2. Wiedzę z zakresu
wiadomości teoretycznych należy sprawdzić w formie:
a) egzaminu pisemnego do wyboru przez KE.
- pisemne odpowiedzi na pytania, -
rozwiązanie testu, b) ustnych odpowiedzi na
pytania. 3. O wyborze formy egzaminu
teoretycznego oraz pytaniach decyduje Komisja Egzaminacyjna. |